grudzień, 2008

Kolejna okazja odchodzi wraz z Sylwestrem. Okazja stworzenia ciekawej i skutecznej kampanii produktu farmaceutycznego. Jutro, w ostatni dzień Starego Roku kilka tysięcy osób podejmie tzw. “noworoczne postanowienia”. Jednym z najczęstszych będzie rzucenie palenia.

Tego właśnie momentu reklamy prasowe leków unikają jak diabeł wody święconej, albo nawet jak premier prezydenta. W efekcie przeglądamy prasę i widzimy ogłoszenie na którym grupa ludzi, którzy czują się fajnie, bierze coś fajnego i jest fajnie. Najprawdopodobniej efektu powyższego tautologizmu czyli tzw. “farmaceutycznego layoutu” w ogóle nie zauważymy, a na pewno nie skojarzymy go z bólem głowy, kaszlem, bezsennością…. Poniżej kilka przykładów jak to wyglądało kiedyś.

Coraz trudniej uzyskać od sprzedawców jakąkolwiek informację. W marketach zapytanie sprzedawcy o cokolwiek traktowane jest wręcz jako nietakt – cóż, personel ten zarabia tak niewiele, że naprawdę można zgodzić się z tymże twierdzeniem. Nie udzielanie informacji to jednak  domena nie tylko tzw. handlu nowoczesnego, czyli hiper- i super- marketów, sklepów sieciowych, czy galerii handlowych bazujących na tanim, niewyedukowanym pracowniku.

W 1957 wmawiano ludziom, że gdyby lek uspokajający z reklamy obok jedzono już w czasach Wielkiej Rewolucji Francuskiej, ówczesny terror byłby mniej krwawy. W USA ma to sens. Prawie każdy ma broń i o nieszczęście nietrudno, więc lepiej sobie łyknąć. U nas z kolei na nieoficjalnej “liście Palikota” mamy sporo nazwisk, kóre sprzedały by świetnie np. Persen opatrzony hasłem “Jakby wszyscy to jedli byłoby mniej śmiesznie”. Byłaby to jednak reklama bardzo ponura, bo przecież wszyscy chca się śmiać.

Mało kto zdaje sobie sprawę jak radykalnym spotem dla polskiej reklamy jest “Orofar Max” z budowlańcem (jakkolwiek to nazwała agencja). Spot łamie wiele zabobonów marketingowych krążących po działach marketingu medycznego idziałach obsługi klienta agencji reklamowych. Wymienić jesteśmy w stanie tylko kilka…